Bernese Mountain Dog-Бернско Планинско Куче(FCI-Standard N° 45/05.05.2003/GB)

[Nade]

ORIGIN : Switzerland.

DATE OF PUBLICATION OF THE ORIGINAL VALID STANDARD : 25.03.2003.

UTILIZATION :   Originally used as a guard-, draught-and cattle dog on farms in the Canton Bern, today also family dog and versatile working dog.

CLASSIFICATION F.C.I. :      Group   2   Pinscher and Schnauzer             type-Molossoid breeds-            Swiss Mountain and             Cattle-Dogs.      
   Section   3   Swiss Cattle Dogs.
      Without working trial.
   

BRIEF HISTORICAL SUMMARY : The Bernese Mountain Dog is a farm dog of ancestral origin which was used as a guard and draught dog and for driving cattle in the prealpine regions and in the midland areas around Bern.  Originally he was named “Dürrbächler” according to the name of the hamlet and of the inn of Dürrbach, near Riggisberg in the Canton Bern where these long-haired tricoloured farm dogs were especially numerous.  In 1902, 1904 and 1907 specimen of this breed had already been exhibited at dog shows, and  in 1907 some breeders of the region of Burgdorf decided to promote the pure breeding of these dogs by founding the “Schweizerischer Dürrbach-Klub”, and fixing the characteristic traits of the breed.  In 1910, at a show in Burgdorf where many farmers of that region brought their Dürrbächler dogs to, already 107 specimen were shown.  From that day onward this dog, renamed “Bernese Mountain Dog” following the example of the other breeds of Swiss Mountain Dogs, became rapidly appreciated all over Switzerland and in the neighbouring parts of Germany.  Today the Bernese Mountain Dog is well known and appreciated all over the world as a family dog thanks to its striking tricoloured coat and its great adaptability.

GENERAL APPEARANCE : Longhaired, tricoloured, strong and agile working dog, of above medium size, with sturdily built limbs; harmonious and well balanced.

IMPORTANT PROPORTIONS :
•   Height at withers : length of body (measured from the point of the shoulder to the point of the buttock) = 9 : 10, rather compact than elongated.
•   Ideal relation of height at withers : depth of chest = 2 : 1.

BEHAVIOUR / TEMPERAMENT : Self-confident, attentive, vigilant, fearless in every day situations; good-natured and devoted to his own people, self-assured and placid towards strangers ; of medium temperament, docile.

HEAD : Strong.  In size balanced to general appearance, not too massive.

CRANIAL REGION :
Skull : Viewed from the front and in profile little rounded.  Frontal furrow hardly marked.
Stop : Well defined, but without being too pronounced.

FACIAL REGION :
Nose : Black.
Muzzle : Strong, of medium length; nasal bridge straight.
Lips : Close fitting; black.
Jaws/Teeth : Strong, complete scissor bite (molars 3 (M3) are not taken into consideration).  Pincer bite accepted.
Eyes :  Dark brown, almond-shaped, with close fitting eyelids.  Neither too deep-set nor prominent.  Loose eyelids are faulty.
Ears : Medium-sized, set high, triangular in shape, slightly rounded at the tips, in repose hanging flat and close to the head.  When alert, the rear part of the set-on is raised while the front edge of the ear remains close to the head.

NECK : Strong, muscular, of medium length.

BODY :
Topline : From the neck running slightly downwards to the withers in a harmonious line, then running on straight and level. 
Back : Firm, straight and level.
Loins : Broad and strong; seen from above slightly less broad than the chest.
Croup : Smoothly rounded.
Chest : Broad and deep, reaching to the elbows; forechest distinctly developed; ribcage of wide-oval section extending as well back as possible.
Underline/belly : Slightly rising from chest to hindquarters.
 
TAIL : Bushy, reaching at least to the hocks; hanging straight down when at rest; carried level with back or slightly above when moving.

LIMBS : Strong bones.

FOREQUARTERS : Forelegs seen from the front straight and parallel, standing rather wide apart.
Shoulders : Shoulder blade long, strong and well laid back, forming a not too obtuse angle with the upper arm, well attached to the chest, well muscled. 
Upper arm : Long, set oblique.
Elbows : Close fitting; neither turned in nor out.
Forearm : Strong, straight.
Pastern : Seen from the side almost upright, firm; seen from the front in straight line with the forearm.
Forefeet : Short, roundish; with well-knit, well-arched toes.  Turned neither in nor out.

HINDQUARTERS : Seen from the rear straight and parallel, not too close.
Upper thigh : Long, broad, strong and well muscled.
Stifle : Distinctly well bent.
Lower thigh : Long and oblique.
Hock joint : Strong, well angulated.
Metatarsus : Set almost vertically.  Dewclaws to be removed (except in those countries where it is prohibited by law).
Hind feet : Slightly less arched than forefeet, turned neither in nor out.

GAIT / MOVEMENT  : Sound and balanced movement in all gaits covering a lot of ground; free stride reaching well out in front, with good drive from behind; at the trot, coming and going, legs moving forward in a straight line.

COAT

HAIR : Long, shining, straight or slightly wavy.

COLOUR : Jet black main colour with rich tan markings on the cheeks, above the eyes, on all four legs and on the chest, and with white markings as follows :
•   Clean white symmetrical markings on the head : blaze extending towards the nose on both sides to a muzzle band; the blaze should not reach the tan markings above the eyes, and the white muzzle band should not extend beyond the corners of the mouth.
•   Moderately broad, unbroken white marking on throat and chest.
•   Desirable : white feet,
     white tip of tail.
•   Tolerated : small white patch on nape of neck,
     small white anal patch.

SIZE  :
Height at withers : for dogs   :   64-70 cm,
   ideal size   :    66-68 cm.
   for bitches :   58-66 cm,
   ideal size :      60-63 cm.

FAULTS : Any departure from the foregoing points should be considered a fault and the seriousness with which the fault should be regarded should be in exact proportion to its degree and its effect upon the health and welfare of the dog.
•   Unsure behaviour.
•   Fine bones.
•   Irregular set of the incisors provided that the bite remains correct.
•   Absence of any other theeth than 2 PM1 (premolars 1); the M3 (molars 3) are not taken into consideration.
•   Coat :
     - Distinctly curly coat.
- Faults of colour and markings :
-   Absence of white on head.
-   Blaze too large and/or muzzle band reaching noticeably beyond the corners of the mouth.
-   White collar.
-   Large white patch on nape of neck (maximum diameter more than 6 cm).
-   White anal patch (maximum size 6 cm).
-   White markings on forelegs reaching distinctly beyond half-way of pasterns (“boots”).
-   Disturbingly asymmetrical white markings on head and/or chest.
-   Black ticks and stripes within the white on the chest.
-   “Dirty” white (strong spots of pigmentation).
-   Black coat with a touch of brown or red.

ELIMINATING FAULTS :
•   Aggressive, anxious or distinctly shy.
•   Split nose.
•   Undershot or overshot mouth, wry mouth.
•   One or two blue eyes (wall eye).
•   Entropion, ectropion.
•   Kinky tail, ring tail.
•   Short coat, double coat (Stockhaar).
•   Other than tricoloured coat.
•   Other main colour than black.

Any dog clearly showing physical or behavioural abnormalities shall be disqualified.

N.B. : Male animals should have two apparently normal testicles fully descended into the scrotum.

Преземано од http://www.fci.be/nomenclature.aspx
Превод наскоро!

[Hanibal]

[Stekso]

Еден ден ке имам вакво!!!! Ова ми е една од најомилените раси !!!!! ЖАЛОСНО што во Македонија сеуште нема .......МОРАМ ДА ИМАМ ВАКВО !!!!

[cevleto]

Ako tolku sakas mozam da ti nabavam   

[Nade]

Он сака многу, како чичко Горгија е, што види мора да има   

[Stekso]

Siguren sum deka ke imam !!!   

[PAKO]

AKO IMA USTE NEKOJ PRETSTAVNIK OSVEN - PAKO ... NEKA SE PRETSTAVI!!!

[PAKO]

BERNSKI PLANINSKI PAS
(eng.: Bernese Mountain Dog, nem.: Berner Sennenhund, Dürrbächler, Dürrbachhunde)

Istorijat

Poreklo bernskog planinskog psa poklapa se sa poreklom velikog švajcarskog psa i seže do prelaska rimskih legija preko Alpa koji su sa sobom vodili ratničke pse. Ali kao što je to slučaj sa velikim švajcarskim psom, i keltski molosi su verovatno imali svoj doprinos u stvaranju bernskog planinskog psa.
Bernskog planinskog psa, kao najpopularniju rasu među švajcarskim pastirskim psima, vekovima su koristili stočari u Švajcarskoj za čuvanje, zaštitu i teranje stoke pri silasku sa visija u Bernski kanton zbog čega se ova rasa u modernije vreme naziva i Berner. Originalno ime ove rase u postojbini je «Dürrbächler” jer je ova rasa posebno cenjena u Dürrbächu, blizu Riggisberga. Nazivanu su i sledećim imenima: Blas – beo spreda, Ringi (prstenko) – beo okovratnik u vidu prstena, Bari – psi sa veoma malo belina u krznu, Firaugler (četvorooki) – zbog dve smeđe tačke iznad očiju.
Vekovima su korišteni i kao psi na farmama sa zadatkom da čuvaju kuću, paze i odbrane stado i za vuču kolica sa mlekom, kao i rođak im – veliki švajcarski pas.

1907. nekoliko odgajivača iz regiona Burgdorf osniva “Švajcarski Dürrbäch klub», i takođe pišu prvi standard ove rase. Ovim forsiraju uzgoj u čistoj krvi starog trobojnog dugodlakog švajcarskog planinskog psa.
Istorijat bernskog planinskog psa ne može da ne spomene doprinos čuvenog profesora Hajma (Heim) i njegov trud bez koga bernski planinski pas ne bi zauzimao današnju poziciju u svetu kinologije, ili bi čak izumro.

Danas je to idealan kućni ljubimac i porodični pas, ali se nesme zaboraviti da je on u početku stvaranja rase bio mlekarski pas. Ljubitelji i odgajivači ovih pasa često na izložbama organizuju takmičenje u vuči mlekarskih kolica, što je divna ideja i ostali klubovi molosoidnih rasa pasa bi mogli da slede ovaj primer i organizuju slična takmičenja vezana za prvobitnu upotrebnu namenu pojedine rase.

Standard

FCI-Standard No. 45

Naziv rase: Bernski planinski pas

Zemlja porekla i zemlja koja propisuje standard: Švajcarska

Datum poslednje revizije trenutno važećeg standarda: 12/03/1993

Upotrebna namena psa: nekada pas čuvar i pas za vuču mlekarskih kolica u Bernskom kantonu, danas svestran pas i idealan ljubimac porodice.

Klasifikacija po FCI: II grupa – Pinčeri i šnauceri, molosi i švacarski pastirski psi, sekcija 3: švacarski pastirski psi – bez polaganja ispita u radu.
Kratak istorijat
Bernski planinski pas se držao na imanjima i služio kao pas čuvar i pas za vuču, zatim za teranje stoke u prealpskom regionu i centralnoj oblasti okoline Berna. Originalno ime rase je bilo Dürrbächler po seocetu Dürrbäch u okolini Riggisberga gde je ovaj pas bio cenjen od davnina. 1902, 1904 i 1907 pojavljuju se pojedini primerci ovih pasa na izložbama. 1907. nekoliko odgajivača iz Burgoffa odlučuje da organizuje uzgoj ovih pasa u čistoj krvi osnivajući švajcarski Dürrbäch klub definišući karakteristike buduće rase bernski planinski pas.

Opšti izgled:
Trobojni dugodlaki radni pas nešto iznad srednjeg rasta, snažne građe ali okretan i veoma dobro izbalansiran u svakom pogledu.

Važne proporcije:
Visina do grebena : dužina tela = 9 : 10
Kompaktan pre nego dugačak.

Ponašanje – temperament:
Samopouzdan, predusretljiv, budan, neustrašiv u svim situacijama svakodnevnog života, dobre naravi i posvećen porodici u kojoj živi, siguran u sebe i prijateljski nastrojen prema strancima, srednje temperamentan i veoma poslušan.

Glava:
Snažna, lobanja gledana spreda i iz profila blago zaobljenih ivica, stop dobro definisan ali ne previše izražen, čeona brazda blago izražena.

Nos: Crne boje.
Njuška: jaka, srednje dužine, nosnik prav.
Usne: ne previše razvijene, dobro priležuće uz vilice, crno pigmentisane.
Usta: jaka, sa kompletnim zubalom i makazastim ugrizom.
Oči: tamno smeđe, bademastog oblika, sa dobro priležućim kapcima.
Uši: trouglastog oblika, blago zaobljene na vrhovima, visoko usađene, srednje veličine, u mirovanju padaju ravno uz ivicu glave.

Vrat: jak, mišićav, srednje dužine.

Telo: kompaktno i jedro.
Leđa: Snažna, čvrsta i ravna.
Slabine: široke i jake.
Sapi: blago zaobljene.
Grudi: široke i jake, duboke – dopiru do laktova, predprsje veoma razvijeno, grudni koš ovalnog poprečnog preseka.
Stomak: nije usukan.
Rep: čupav, dopire najmanje do skočnog zgloba, u mirovanju spušte pravo nadole, u pokretu nošen u nivou leđne linije ili blago iznad.

Ekstremiteti

Prednje noge: pre šire postavljene, prave i paralelne.
Plećke: duge, snažne i dobro priležuće, formiraju ne previše otvoren ugao sa nadlakticom, priljubljene uz grudni koš i mišićave.
Došaplja: gotovo vertikalna, ili vrlo blago kosa, snažna.
Šape: male, okrugle, sa dobro zbijenim prstima, dobro zasvođene.

Zadnje noge: gledano odnazad prave, ne previše primaknute, pete niti izbačene napolje niti primaknute, peti prsti moraju biti odstranjeni.
Butine: široke i mišićave, blago uglovane.
Došaplja: snažna i dobro uglovana.

Kretanje: ispravno i skladno pokriva veliku površinu podloge u svakom pokretu, slobodan korak dopire duboko napred sa dobrim potiskom zadnjih ekstremiteta, u pokretu gledano spreda ili otpozadi prednje i zadnje noge kreću se paralelno.

Krzno
Dlaka: dugačka, glatka i blago talasasta.
Boja: crna sa smeđim oznakama na obrazima, iznad očiju, svim ekstremitetima i na grudima, i sa sledećim rasporedom belina: lisom na njušci sa obe strane koja se uzdiže po nosniku do čela i ne sme prelaziti smeđe tačke iznad očiju, a na njušci ne sme vidno prelaziti uglove usana. Široka, velika i ne prekinuta belina na grlu i grudima.
Poželjno: bele šape i beo vrh repa.
Tolerišu se: mala belina na gornjoj strani vrata i mala belina u analnom predelu.

Veličina
Mužjaci: 64 - 70 cm do grebena, idealno 66 - 68 cm.
Ženke: 58 - 66 cm do grebena, idealno 60 - 63 cm.

Mane kod opšteg izgleda:

Svako odstupanje od gore navedenog standarda treba smatrati manom i penalizovati u skladu sa intenzitetom odstupanja.
Lak kostur.
Podgriz ili predgriz.
Odsustvo zuba, osim 1 ili 2 PM1 (prvi premolar), M3 (treći molar) se ne uzima u obzir.
Entropija ili ektropija.
Mlitava leđa, nadgrađenost, strme sapi.
Uvijen, smotan rep.
Upečatljivo kovrdžavo krzno.

Mane kod boje i oznaka:

Odsustvo belina na glavi.
Lisa previše široka i vidno prelazi zadnji ugao usana.
Velika belina na gornjoj strani vrata.
Beli okovratnik.
Bele oznake na prednjim nogama koje vidno prelaze iznad došaplja (bele čizmice).

Izražena asimetričnost belina na glavi i grlu-grudima.
Crne tačke ili mrlje u belini na grudima.
Prljave beline (jako pigmentisana koža ispod belina).
Primese braon ili riđe boje u crnom delu krzna.
Slab temperament, plašljivost, agresivnost.

Diskvalifikacione mane:

Rascepljen nos.
Buljave oči.
Kratka dlaka, duplo krzno.
Četvrta boja u krznu.
Osnovna boja različita od crne.
Napomena: mužjaci moraju imati dva testisa potpuno razvijena i spuštena u skrotum.

[PAKO]

Standard rase
BERNSKI PASTIRSKI PAS [FCI No. 45]

Originalni naziv rase: BERNER SENNENHUND
Zemlja porekla: ŠVAJCARSKA

Upotreba: Nekada je bio čuvar, terač stoke, pas za vuču u seljačkim domaćinstvima, danas je to"porodičan", svestrano upotrebljiv radni pas.

Istorijat: Bernski planinski pas je "seljački" pas duge istorije. Gajen je u oblastima ispod Alpa i delovima srednje Svajcarske, kao i u okolini Berna, kao pas čuvar, terač stoke i pas za vuču. Po zaseoku i kafani"Diirrbachler", kod Rigisberga, gde je ovaj dugodlaki trobojni pas posebno gajen, dobio je svoje prvobitno ime"Diirrbachler". Posle 1902, 1904. i 1907. kada su ovi psi prikazani na izložbama, u novembru 1907. sakupilo se nekoliko odgajivača iz Burgdorfa i otpočeli su sa uzgojem. Oni su osnovali"Schweizerische Diirrbach Klub" i sastavili prvi standard. Na izložbi u Burgdorfu 1910. gde su mnogi seljaci iz okoline doveli pse, sakupilo se 107 pasa ove rase. Od tada je rasa u odnosu na ostale švajcarske planinske pse nazvana samo bernski planinski pas (Berner Sennenhund). Psi su se raširili po celoj Švajcarskoj, a ubrzo i u susednoj Nemačkoj. Danas je bernski planinski pas, zahvaljujući svojoj atraktivnoj trobojnosti i karakteru, poznat širom sveta kao pas za porodicu.

Opšti izgled: Dugodlaki, trobojni, iznad srednje visine, snažan i pokretan radni pas sa čvrstim nogama, harmoničan i izbalansiran.

Proporcije: Odnos visine grebena i dužine tela treba da je 9:10, više snažan nego dug.

Narav: Siguran, oprezan, budan, bez straha u svim dnevnim situacijama neustrašiv i privržen u okruženju sa pouzdanim osobama, siguran u sebe i prijateljski prema stranci- ma. Srednjeg temperamenta, dobra vodljivost.

Glava: Snažna. Od napred i iz profila gledano gornji deo glave blago zaobljen. Izražen, ali ne previše jak stop. Slabo ozražena čeona brazda. Snažna srednje duga njuška.

Nosna pečurka: Crna

Usne: Nisu teške, priležuće.

Zubalo: Potpuno, snažno, makazasto.

Oči: Tamno-braon, bademaste sa dobro priležućim kapcima.

Uši: Trouglaste, blago zaobljene, visoko usađene, srednje velike, u mirovanju ravno priležuće.

Vrat: Snažan, mišićav, srednje dužine.

Telo: Snažno, kompaktno.

Grudni koš: Dopire do laktova, širok sa jasnim predgrudima. Široko ovalnog je poprečnog preseka.

Leđa: Čvrsta i ravna.

Slabine: Široke i snažne.

Sapi: Blago zaobljene.

Stomak: Nije prikupljen

Rep: Kitnjast, dopire najmanje do skočnog zgloba. Opušten u mirovanju u kretanju lebdi iznad leđa, ili je nošen blago preko njih.

Prednje noge: Od napred gledano ravne i paralelne. Postavljene široko.

Plećka: Duga, snažna, koso postavljena, sa nadlakticom ne gradi tup ugao, prilegla i dobro mišićava.

Šaplje: Čvrsto, vertikalno postavljeno.

Šape: Kratke, okrugle i zatvorene. Prsti dobro zakrivljeni.

Zadnje noge: Nisu uske, posmatrano od pozadi ravne. Došaplje i šape ni unutra ni napolje postavljene. Zaperci moraju biti odstranjeni.

Butina: Prilično duga. Posmatrano sa strane sa potkolenicom gradi jasan ugao, široka, snažna i mišićava.

Skočni zglob: Snažan i dobro uglovan.

Kretanje: Osvaja prostor ravnomernim pokretima u svim tipovima kretanja. Izdašan i slobodan iskorak sa dobrim potiskom zadnjih nogu. U koraku su noge, posmatrano od napred i nazad paralelne.

Dlaka: Duga, ravna ili blago talasasta.

Boja: Osnovna boja je sasvim crna, sa satenskim braon-crvenim oznakama na obrazima, iznad očiju, na sve četiri noge i na grudima, i sa belim oznakama: a) čiste, simetrične bele oznake na glavi, lisa ne treba da se prostire preko nadočnih oznaka, a na njušci najviše do ugla usana, b) bele umereno široke oznake na guši i grudima, c) poželjne su bele šape i beli vrh repa. d) Toleriše se mala bela fleka na potiljku i mala bela fleka oko čmara.

Visina: Mužjaci 64-70 cm, idealno 66-68 cm, ženke 58-66 cm, idealno 60-63 cm.

Greške: Svako odstupanje od navedenih tačaka je greška, čija ocena je srazmerna težini odstupanja. Lak kostur. Predgriz i podgriz. Nedostatak drugih zuba osim 2xPl, treći molari (M3) se ne uzimaju u obzir. Entropijum, ektropijum. Ulegnuta leđa, nadgrađenost, padajuća leđna linija. Prstenast rep, slomljen rep. Izražena talasastost dlake.

Greške u oznakama i boji: Nedostajuće bele oznake na glavi, preširoka lisa i/ili bele oznake na njušci koje jasno prelaze ugao usana, velika bela potiljna fleka, bela kragna, belina na prednjim nogama koja se proteže jasno iznad sredine nadlaktice, asimetrične oznake na glavi i grudima, crne fleke i oznake na belinama na grudima, nedovoljno čisto bele (jako pigmentacione fleke), braon ili crveni ton osnovne crne boje, agresivnost, izmenjen karakter.

Diskvalifikacione greške: "Rasečen rep", plave, čakaraste oči, kratka dlaka nedostajuća trobojnost, druga boja osim crnog plašta.

N.B. Mužjaci moraju imati dva normalno razvijena testisa, potpuno spuštena u skrotum.

[PAKO]

Kratak osvrt na istoriju

Bernski planinski pas je veoma stara rasa. Pretci današnjih pasa služili su kao višenamenska pomoć na imanjima u ruralnim delovima Švajcarske, mnogo godina pre nego što je pasmina zvanično deklarisana kao čistokrvna i pre nego što su za nju počeli da se izdaju pedigrei i da se oko nje osnivaju čitavi klubovi ljubitelja. Ljudi su je kroz vreme zvali različitim imenima, od koji su najzanimljivija Gelbbäckler (žuti obrazi) i Vieräuger (četiri oka) izvedena iz zanimljivog rasporeda boja na glavi Bernera. Naziv Berner Sennenhund zadržao se do današnjeg dana.

Mnogo je ljudi u Švajcarskoj bilo uključeno u razvoj ove rase na samom početku, baš kao što ih je mnogo uključeno u održavanje standarda. Međutim, najveću zaslugu imaju ipak Klubovi ljubitelja određenih pasmina, baš kao Klub Bernera u Švajcarskoj ili bilo gde u svetu.

Informacije koje ovde mogu da se pročitaju, rezultat su velike brige i posvećenosti, požrtvovanosti i truda u radu na ovoj rasi, i ovaj tekst je neka vrsta omaža upravo tim ljudima koji su najzaslužniji što danas imamo ovakvog psa među nama. Nadam se da će vam isti pomoći ili podsetiti vas koliko ste zapravo srećni što imate priliku da život delite sa jednim ovako posebnim prijateljem. heart

Slika

Evo nekoliko najzanimljivijih pisanih uspomena:

Sve je počelo davne 1883. kada je u Švajcarskoj otvoren tunel kroz Alpe koji će je povezivati sa Nemačkom (odnosno sever Evrope sa jugom), i koji će seoskom stanovništvu omogućiti slobodniju trgovinu i razmenu dobara ali i otvoriti oči ka nekim mnogo "otmenijim" psima od onih "običnih mešanaca" koje su do tada imali. Tih godina, grupa poznavalaca rasnih pasa iz malog mesta Arburga odlučila je da organizuje prvu izložbu pasa u starom arburškom dvorcu.

Slika
Mesto gde se održala ta prva izložba.

Angažovana su trojica sudija koja su delila nagrade u lepoti i te su nagrade, naravno podizale cenu pasa. Najveći razredi bili su oni sa Bernardincima, ali i sa "toy-psima". Bilo je i švajcarskih i nemačkih krvoslednika, te onih pasa koji nisu pripadali nijednoj rasi ali su se u obzir uzimale njihove "unutrašnje lepote". Izložba je bila uspešna i od nje se prikupilo dosta novca. Ova izložba bila je odskočna daska za sve sledeće događaje i ohrabrenje za ostale ljubitelje pasa da se ujedine i počnu da oformljavaju klubove i rade na promociji onih pasmina koje su im bile najdraže. Tako su se konačno napisali zajednički standardi za pse koji su ličili jedni na druge - stvorene su rase. Godinama su se pojedini članovi švajcarskog kinološkog saveza poput prof. Alberta Heim-a i sekretara Maxa Siber-a, trudili da istaknu lepotu pasa-čuvara stada. Međutim, sve do 1906. godine nisu nailazili na podršku. Te je godine otvoren otvoren Klub Apenzelera i standard prve od 4 pasmine je usvojen.

Što se Bernera tiče, situacija se menja počevši od 1889. kada je ponovo uspostavljen Klub Berna. Klub koji je obuhvatao malobrojne ljubitelje raznih pasmina od jazavičara, lovačkih pasa, setera, kolija, Bernardinaca... Organizovana je izložba pasa koja je rezultovala finansijskih krahom i članovi kluba su morali da nadoknade troškove iz "svog džepa". To je obustavilo rad kluba u narednih 10 godina. Potom su se ljubitelji pasa iz Kantona Berna, tek 10 godina kasnije ponovo okupili. Novu postavu činili su odgajivač njufaundlendera, odgajivač lovačkih pasa, jedan zoolog sa Bernskog Univerziteta, fotograf i ljubitelj švajcarskih rasa pasa i urednik jednih manjih novina koje su se bavile životinjama. Ovoga puta su delovali mnogo pažljivije i nakon jedne manje organizovane izložbe na nivou pokrajine, odlučili su da organizuju nacionalnu izložbu pasa na kojoj će se od 320 pasa konačno naći 4 Dürrbächler-Treibhunde - govedarska psa! 4 mužjaka ocenjivao je Fritz Probst i 3 su odnela nagrade. Nakon ove izložbe sve se promenilo, i čini se da je upravo ova mala grupa entuzijasta učinila da se stvari pokrenu.

Od tada, ovi psi su se sretali svuda, širom kantona Berna, kako čuvaju stada, vuku kolica, budno motre na svoje ljude i posede, nose različit teret. Mešani su sa raznim psima, ukrštani sa Bernardincima, njufaundlenderima i veoma su malo ličili na ono što mi danas zovemo Berner. Međutim svi su imali jednu zajedničku karakteristiku, više ili manje izraženu: svi su imali na sebi kombinaciju tri boje - crne, smeđe i bele.

Slika
Belina - jedna od prvih kujica Bernskog planinskog psa ikada predstavljenih.


Nakon toga počinje i zvanično ustanovljavanje rase, parenje pasa i u samim korenima rase mogu da se nađu upravo kuja Belina i mužjak Sultan koji predstavljaju deo temelja na kojima su Berneri zasnovani. Njihovi štenci rođeni su u odgajivačnici "Zur Gysnau" .

Slika
Sultan - 1907. godine

1907. godine pojedini odgajivači su odlučili da svoje pse predstave na međunarodnoj izložbi pasa u Lucernu, gde će sudija biti Albert Heim, koji je netom pre toga postavljen na čelo odseka za švajcarske govedarske pse u ŠKS-u. Heim je veoma posvećeno i zainteresovano pristupio ocenjivanju, detaljno pregledavši svakog psa i popričavši sa njegovim gazdom. Rekao je svakome ponaosob da mu prijavi bilo šta što smatra bitnim za ovu novu rasu. Nakon izložbe, njegov je članak o ovim psima izazvao burne reakcije, i smatra se jednim od osnovnih pisanih činioca koji su uticali na forimranje rase.
Najpre je izložio svoje viđenje uloge ove rase i njenog rada u svakodnevnom životu., to je bilo praćeno opisivanjem svakog pojedinačnog psa sa kojim se susreo i naposletku je dao mali vodič za odgajivače na koji način da nastave da oplemenjuju rasu. 1907. uz Heim-ovu pomoć osnovan je klub ovih pasa: “Schweizerischer Dürrbachclub”.

Slika

Slika

Slika

preuzela i prevela sa www.bmdinfo.com

[Nade]

 CAC Гевгелија



Пако-Дебелиот 

[Machence]

Pozdrav svima, evo i mene. Ja sam Marija, a evo i moje prelepe mezimice Afrodite. Ona ima 2 godine i osam prelepih beba




Bebe su iz ove kombinacije

Pozdrav iz Srbije

[Nade]

 Dobre nam doshli!!! pravi andjeli su ovi psi...u moj kraj imamo 2 i su ko medenjake...cestitam vam na leglo pa nek sve prodje u najbolji red 

[zmija]

Има и во Македонија вакви претставници од оваа раса и тоа исклучителни примероци увезени од стрнство!
Само што луѓето кои ги имаат овие кучиња , не се заинтересирани за кинолошки активности на незавидно ниво во Македонија, какви што се - барем до сега!

[voren]

Edni moi prijateli imaat mazjak i sega bas donesoa i mlada zenka da cuvaat da mu pravi drustvo.Zmija mislam deka za istite lugje zborime stvarno odlicni primeroci i isklucitelno inteligentni se kako rasa.Zmija stom ides nataka pisi da pieme kafe pa moze i da go vidis King.Pozz